Σάββατο, 5 Μαρτίου 2016

Μια πέτρα από τα μεταλλεία Κοκκίνη

copyright Κοκκίννη
Η πέτρα

Δεν γνωρίζω τι είναι αυτή πέτρα, που μάζεψα στα μεταλλεία Κοκκίνη, είναι βαριά σε σχέση με το μέγεθος της. Θα ήθελα να είναι πυρολουσίτης γιατί πολύ αγάπησα αυτή την ποιητική λέξη για ένα μετάλλευμα που σημαίνει "πυρ" και "λούω". Μ' αρέσει συχνά την κρατώ στο χέρι ή να την βάζω στην τσέπη του πανωφοριού μου. Σαν έρμα νοιώθω πως με ισορροπεί στους τρελούς καιρούς που ζούμε...
Ευχαριστώ πολύ τον Δημήτρη Κοκκίνη για την υπέροχη βόλτα, τις πληροφορίες, την αισιοδοξία του για την ζωή. Καλά ταξίδια Δημήτρη, να είσαι πάντα καλά.
Μια από τις τρύπες που καταλήγουν στις στοές.

1 σχόλιο: