Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

Η όμορφη, κομψή Ιφιγένεια

Το πρώτο πράγμα που έβλεπα, στην ανήλικη ζωή μου, μόλις ξυπνούσα ήταν το Κάτω Χωριό. Έπινα στο τραπέζι της κουζίνας το γάλα και χάζευα υπνωτισμένα τις λεμονιές του Καϊρη, την Αρτεμισία να μιλά δυνατά με τη Μαρουλιώ, τη Σοφία στο στενό να κουβεντιάζει με τη Βιολέτα, την Ιφιγένεια να ανεβοκατεβαίνει τη σκάλα, να μπαίνει να βγαίνει στο σπίτι, η Μαρία να φωνάζει το Νικολό. Οι άνθρωποι δεν ήταν εσώκλειστοι στα σπίτι τους και μόλις χάραζε η μέρα άρχιζαν οι δουλειές. Καθώς ανέβαινε ο ήλιος οι εικόνες άλλαζαν, το μεσημέρι επικρατούσε μια σχετική ησυχία που έδινε τ' απόγευμα τη θέση της στην απόλυτη οχλαγωγία όταν οι μανάδες έβγαιναν στις αυλές για να μαζέψουν τους γιους που έπαιζαν μπάλα στον ποταμό. Το Κάτω χωριό ήταν σε πρώτο πλάνο στο οπτικό μου πεδίο. Αναπόφευκτα λοιπόν ένοιωσα θλίψη για τον θάνατο της κομψής Ιφιγένειας, που που παρά τα χρόνια έδειχνε πολύ μικρότερη ίσως γιατί ήταν γελαστή, αεικίνητη, κεφάτη... Πολλά φιλιά στην Ειρήνη, συλλυπητήρια. Αιωνία της η μνήμη. (Επειδή όμως η ζωή συνεχίζεται ακολουθεί ανάρτηση... σε πιο αλέγκρο ύφος)

4 σχόλια:

  1. Αισθάνομαι αμήχανα όταν κάνω τέτοιου είδους αναρτήσεις. Θέλω να είμαι "συγκινητική" αλλά όχι μελό. θέλω να είμαι στο όριο της γεύσης γλυκού και πικρού. Δεν θέλω να κάνω "νεκρολογίες" θέλω να γράφω όπως εκείνη την ώρα αισθάνομαι έχοντας όμως "βουτήξει" τα δάκτυλα στη κλεψύδρα του χρόνου. Θέλω να είμαι τρυφερή αλλά όχι κλαψιάρα. Και έχω άγχος γι' όλα αυτά...

    Επίσης έχω και συνάχι που δεν λέει να φύγει...

    Καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΚΑΛΗΜΕΡΑ BOUL BOUL,ΣΕ ''ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΜΑΙ'' ΤΑΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΑΘΑΙΝΩ ΝΕΑ ΕΣΤΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΥ,ΚΑΙ ΝΟΙΩΘΩ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ,ΣΗΜΕΡΑ ΟΜΩΣ ΕΝΟΙΩΣΑ ΒΑΘΕΙΑ ΘΛΙΨΗ ΓΙΑ ΤΟ΄΄ΝΕΟ''ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΝΟΩ ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΚΟΜΨΗΣ ΘΕΙΑΣ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑΣ.ΗΤΑΝ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 2010 ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΙΧΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ,ΟΜΟΡΦΗ ΠΑΡΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ,ΚΑΙ ΥΓΙΗ,ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΤΣΙ ΕΔΕΙΧΝΕ ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ,ΚΑΙ ΤΩΡΑ;ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΟΤΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ''ΚΟΙΜΑΤΑΙ'' ΔΙΠΛΑ ΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΣΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΒΑΣΗ.ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΗΤΑΝ ΞΑΦΝΙΚΟ,ΕΙΤΕ ΥΠΗΡΞΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.ΠΟΣΟ ΛΥΠΑΜΑΙ.ΚΑΛΟ ΤΑΞΕΙΔΙ ΘΕΙΑ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ,ΚΑΙ''ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ''ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ. ΓΙΑ ΣΕΝΑ....ΠΕΡΙΣΤΙΚΑ ΜΕ ΖΕΣΤΑ ΜΠΑΝΙΑ,ΚΑΙ ΚΑΤΩ ΑΠ ΤΙΣ ΚΟΥΒΕΡΤΕΣ,ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΨΟΦΟΚΡΥΟ..ΜΕΛΑΝΟΥΡΑΚΙ........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θα συμπληρώσω και το όμορφη στην ανάρτηση... γιατί φυσικά ήταν!
    Κάποιες Κάτω χωριανές ήταν κούκλες!
    Αυτής της εποχής οι γυναίκες ήταν κεφάτες, με μπρίο και ζωντάνια. Ακτινοβολούσαν και οι δυσκολίες της ζωής τις θωράκιζαν.
    Ηταν παλικαριά... κομψές όμως μέσα στα εμπριμέ τους φουστάνια!!! Σωστές Ανδριώτισσες δηλαδή, τίποτα παραπάνω.
    Γεια σου Μελανουράκι, ευχαριστώ για τις επισκέψεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Θερμά συλλυπητήρια στην Ειρήνη....

    ΑπάντησηΔιαγραφή